Szukaj:

Gor?ce Towary


Zamieszczono: 10/19/2011
Bylina zimująca w gruncie
Wysokość: Około 15 cm.
Ozdoba rośliny: Żółte, bardzo drobne kwiaty zebrane w główkowaty baldaszek, podparty poziomo pięcioma, trzykrotnie dłuższymi podsadkami. Całość robi wrażenie jednego kwiatu o zielonych płatkach z żółtym środkiem.
Liście cieszynianki, tworzące przyziemna rozetkę, są skupione, nieliczne, skórzaste, dłoniasto 3-listkowe w kolorze żywo zielonym.
Roślin tworzy ładne runo.
Pora kwitnienia: Kwiecień - maj.
Uprawa: Roślina trochę trudniejsza w uprawie - ma pewne wymagania co do podłoża i stanowiska, jest za to odporna na niskie temperatury. Rozrasta się dość wolno i nie jest zbyt ekapansywna, w związku z tym trzeba starannie dobierać jej sąsiedztwo aby zbyt silnie rosnące rośliny nie zagłuszyły cieszynianki.
W czasie suszy trzeba pamieteć o podlewaniu rośliny, podłoże musi być zawsze wilgotne.
Rozmnażanie przez wysiew nasion lub podział kępek jesienią.
Gleba: Najlepiej rośnie w glebach bogatych w próchnicę, żyznych i wilgotnych ale przepuszczalnych.
Stanowisko: Miejsca półcieniste i cieniste.
Zastosowanie: Cieszynianka jest jednym z ulubionych kwiatów do ogródków skalnych. Bywa też sadzona na rabatach bylinowych w kombinacjach z innymi cieniolubnymi kwiatami wiosennymi takimi jak fiołki, pierwiosnki i ciemierniki. Może być sadzona pod niższymi drzewami, gdzie tworzy piękne runo.
Ciekawostki: Cieszynianka wiosenna jest gatunkiem rodzimym, można spotkać ją rosnącą dziko w jasnych lasach liściastych, środkowej Europy. W Polsce najliczniej występuje na Pogórzu Cieszyńskim, rzadziej na Pogórzu Śląski.
W Polsce cieszynianka wiosenna jest roślina podlegającą ścisłej ochronie jako gatunek zagrożony na izolowanych stanowiskach
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Bylina zimująca w gruncie
Wysokość: Około 45 cm.
Ozdoba rośliny: Kwiaty o średnicy do 7 cm w kolorze najczęściej białym, które w trakcie kwitnienia mogą przebarwiać się na różowo, kremowo, zielonkawo lub jasnożółto. Istnieją odmiany o kwiatach w kolorze różowym, purpurowym, ciemnobordowym a nawet prawie czarnym.
Liście zimzielone, skórzaste 7-9-dzielne, osadzone na dość długich ogonkach. W czasie mroźnych zim mogą zamierać ale powinny się ukazać na nowo przed kwitnięciem rośliny.
Zaletą ciemierników jest nietypowa pora kwitnienia.
Pora kwitnienia: W zależności od odmiany od listopada-grudnia do kwietnia. W naszym klimacie najczęściej od lutego do kwietnia.
Uprawa: Roślina dla bardziej doświadczonych ogrodników. W bardziej surowe zimy może przemarzać. Nie znosi też przesuszenia podłoża. W czasie suszy należy je systematycznie podlewać. Potrzebuje również odpowiedniej gleby i stanowiska.
Nie lubią być przesadzane i łatwo uszkodzić ich korzenie.
Ciemierniki można spróbować rozmnożyć przez wysiew nasion zaraz po zbiorze. Sadzonki początkowo uprawiać w doniczkach. Do ogrodu wysadzać pod koniec lata lub na początku jesieni (wrzesień-październik). Siewki kwitną po czterech latach i mogą mieć różny wygląd.
Inny sposób to podział dobrze rozrośnietych egzemplarzy w sierpniu.
Gleba: Porzebuje gleby żyznej, głęboko uprawionej, wapiennej, stale wilgotnej.
Stanowisko: Półcień lub cień.
Zastosowanie: Na rabaty, do ogródków skalnych lub w pobliżu zbiorników wodnych. Dobrze rosną i wyglądają w towarzystwie innych wczesnowiosennych roślin - ranników, zawilców, przebiśniegów, wawrzynków, oczarów czy przylaszczek. Dobrze wygląda na tle innych roślin zimozielonych; bergenii, bluszczu, bukszpanów, kopytnika czy niewielkich iglaków.
Nadają się na kwiaty cięte i do pędzenia ale trzeba pamiętać, że jest to toślina trująca.
Ciekawostki: Odpowiednio pielęgnowane ciemierniki są długowiecznymi bylinami.
Ciemiernik ogrodowy to mieszaniec powstały w wyniku krzyżówek hodowców.
Wszystkie części ciemernika zawierają susbtancje trujące, które po spożyciu mogą być przyczyną poważnych dolegliwości a sok z rośliny może powodować podrażnienie skóry.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Jest pospolitym chwastem, rosnącym w zbożach, na miedzach i ugorach. Charakterystyczne są kwiaty błękitne, rurkowe, zebrane w kwiatostany koszyczkowe.
Zbioru kwiatów bławatka dokonuje się w okresie kwitnienia, w dni upalne, pogodne. Zbierać należy tylko kwiaty rozkwitające: płatki ich powinny być stojące, nie rozchylone ani zwisające. Po zerwaniu koszyczków kwiatowych wyskubuje się kwiatki brzeżne i wkłada do koszy, nie ugniatając. Suszenie musi się odbywać bardzo szybko, w przewiewnym pomieszczeniu, bo wówczas kwiaty zachowują swój naturalny kolor. Surowiec po wysuszeniu natychmiast szczelnie pakujemy, chroniąc przed światłem.

Właściwości lecznicze
Surowcem leczniczym są języczkowe i rurkowe kwiaty (Flos Cyani sine calicibus).

Skład chemiczny i działanie
Surowiec zawiera glikozydy antocyjanidowe (cyjanina, pclargonina), gorzką substancję knicynę, heterozyd, cichorynę i sole mineralne. Dzięki ich obecności działa moczopędnie, przeciwzapalnie i łagodnie żółciopędnie.

Zastosowanie
Jest bardzo popularnym lekiem w wielu krajach europejskich, gdzie — podobnie jak w Polsce — stosowany jest jako środek moczopędny w chorobach nerek i dróg moczowych, szczególnie przebiegających z obrzękami, oraz przeciwzapalny — jako lek o działaniu zewnętrznym — w postaci kompresów i płukań w zapaleniu spojówek i błon śluzowych. W medycynie ludowej używany także w chorobach wątroby i w złej przemianie materii.

Postacie leku

Napar z kwiatów. 2 łyżki stołowe kwiatów zalać szklanką wrzątku i pozostawić pod przykryciem przez 10 minut. Odcedzić, pić 2—3 razy dziennie po pół szklanki naparu przed jedzeniem (moczopędny).
Napar z dodatkiem ziela świetlika. Zmieszać 40 e kwiatów bławatka i 30 g ziela świetlika. 2 łyżki mieszanki zalać szklanką wrzątku. Po 10 minutach odcedzić, przykładać przymoczki w stanach zapalnych oczu.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny uprawiany z rozsady
Wysokość: Od 20 do 45 cm.
Ozdoba rośliny: Kwiaty drobniutkie ale zebrane w zbite kłosy osadzone na szczytach pędów. Kłosy tworzą zwartą masę na zgrubiałym, rozszerzonym i ukształtowanym w postaci koguciego grzebienia osadniku. Barwy kwiatów są czyste i żywe: łososiowe, różowe, żółte, amarantowe lub purpurowoczerwone.
Liście duże, owalnolancetowate lub lancetowate, pędy rozgałęzione.
Pora kwitnienia: Od lipca do pierwszych przymrozków.
Uprawa: Roślina trochę trudniejsza w uprawie potrzebuje ciepłego i zacisznego stanowiska. Ma też spore wymagania co do gleby i nasłonecznienia. Nie toleruje chłodów i dlatego do ogrodu powinnno się wysadzać celozje dopiero po ostatnich przymrozkach - w końcu maja.
Kłopotliwe jest też rozmnażanie celozji. Rozmnaża się je z nasion, które trzeba wysiać w lutym lub marcu do skrzynek w szklarni lub ciepłym inspekcie o temperaturze 20-22 st.C. Podłoże powinno być świeże i odkażone. Siewek nie podlewa się tylko zrasza wodą. Siewki wymagają pikowania.
Rośliny zakwitają 12-14 tygodni po wysiewie. Łatwiej jest kupić gotową rozsadę tej ciekawej ale delikatnej rośliny.
Gleba: Ma duże wymagania co do gleby - powinna być próchnicza i zasobna w skladniki pokarmowe. Wilgotność umiarkowana.
Stanowisko: Bardzo słoneczne.
Zastosowanie:Niezwykłe kwiaty celozji grzebieniastej nadają się na rabaty, obwódki kwietników, kwietniki dywanowe. Można też celozje sadzić do mis i pojemników na balkonach i tarasach. Nadaje się też na kwiat ciety i na suche bukiety.
Ciekawostki: Celozja grzebieniasta pochodzi z tropikalnych regionów Afryki.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Roślina cebulowa (bulwiasta) zimująca w gruncie
Wysokość: Niska roślinka, dorasta do 10-15 cm.
Ozdoba rośliny: Drobne dzwonkowate kwiaty osadzone są na szypułkach po 2-3, tworząc groniasty kwiatostan. Barwa kwiatów najczęściej niebieska ale są też odmiany o kwiatach białych lub różowych.
Z cebuli wyrastają też 3-4 liście o szerokości 1 cm.
Pora kwitnienia: Marzec - kwiecień.
Kwitną w tym samym czasie co krokusy i perwiosnki.
Uprawa: Cebulice są dość łatwe w uprawie a ich wymagania dotyczą głównie gleby.
Cebulice sadzi się do gruntu w sierpniu. W tym miesiącu można też rozmnażać cebulice posadzone we wcześniejszych latach - wykopujemy rośliny i oddzielamy cebulki przybyszowe o cebuli matecznej. Sadzimy je na nowo w odstępach ok.8 cm. Głębokość sadzenia cebulek 6-10 cm.
Gleba: Próchnicza, lekko wilgotna i przepuszczalna.
Stanowisko: Słoneczne lub półcień.
Zastosowanie: Cebulice nadają się do ogródków skalnych, można je sadzić grupami na trawniku lub między krzewami ozdobnymi. Dobrze wygladają na rabatach mieszanych z innymi kwiatami wiosennymi : krokusami, przebiśniegami, pierwiosnkami czy świeżycami. Ze względu na niewielkie rozmiary roślinek powinno się je sadzić w grupie co najmniej po kilkanaście sztuk. Nadają się na kwiaty cięty do drobnych wiosennych bukiecików.
Ciekawostki: Cebulice syberyjskie pochodzą z połudnowych rejonów Rosji, Azji Mniejszej i Bałkanów.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny uprawiany z rozsady
Wysokość: Zwisające pędy osiagają długość od 20 do 60 cm.
Ozdoba rośliny: Liczne, drobne kwiaty w kształcie dzwonków. Kwiaty mają wyraziste i czyste barwy, często są dwukolorowe np. z gardzielą w ciemniejszym lub innym klorze. Najczęściej są różowe, ciemnoczewone, koralowe, fioletowe, pomarańczowe. Jak sama nazwa wskazuje, kwitną tak obficie, że niemal nie widać ich liści. Tworzą zwarte, kolorowe, zwisające kępy.
Liście tej rośliny są delikatne i drobne.
Ciekawe odmiany :
Terracota - o żółtopomarańczowych kwiatach.
Lemon - ma kwiaty żółte.
Blackberry Punch - o amarantowych płatkach z dużą gardziela w kolorz jeżyny.
Lavender - ma kwiat w kolorze jasnej lawendy z żółtą gardzielą.
Pora kwitnienia: Podobnie jak petunie kwitną niestrudzenie od czerwca do października.
Uprawa: Calibrachoa Million Bells jest spokrewniona z petuniami ale trochę bardziej od nich wytrzymała. Aby rośliny obficie kwitły wymagają podlewania i regularnego zasilania nawozami wieloskładnikowymi. Podlewamy tak aby podłoże nie było ani za suche ani zbyt wilgotne.
Po przekwitnięciu nie trzeba usuwać zasychających główek bo ich nie tworzy, co należy uznać za zaletę.
Bywa też podatna na ataki chorób grzybowych i szkodników takich jak wciornastki i mszyce.
Calibrachoe Million Bells można rozmnażać z sadzonek.
Roślina jest wrażliwa na niskie temperatury i powinna być wystawia na zewnątrz dopiero w drugiej połowie maja.
Gleba: Przeciętna ziemia ogrodowa, średnio wilgotna, lekko kwaśny odczyn - nie lubi gleby zasadowej.
Stanowisko: Dobrze rośnie w słońcu ale radzi sobie również w półcieniu.
Zastosowanie:Calibrachoe Million Bells są idelane do uprawy w pojemnikach, doskonale ubarwią i ukwiecą słoneczne balkony i tarasy. Ciekawie wygladają w większej grupie; łącząc odmiany o różnych kolorach można uzyskać wielobarwne, bujnie kwitnące kompozycje.
Ciekawostki: Calibrachoa Million Bells została wprowadzona na rynek dość niedawno, w 1992 roku.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Roślina cebulowa (bulwiasta) zimująca w gruncie
Wysokość: od 30 do 45cm.
Ozdoba rośliny: Kwiaty w kształcie dzwonkowatych gwiazdek zebranych w luźne baldachy, najczęściej w kolorze granatowym, fioletowym lub niebieskim ale są też brodie w kolorze białym.
Pora kwitnienia: Zależna od pory sadzenia. Cebulki posadzone wiosną kwitną w lipcu, sierpniu a zimujące w gruncie w maju czerwcu. Te drugie mogą powtórzyć kwitniene w październiku.
Uprawa: Roślina trudniejsza w uprawie przede wszystkim dlatego, że nie jest w pełni mrozoodporna. Na zimę powinna być okrywana ale i to nie daje gwarancji przezimowania. Najlepiej znaleźć dla brodii zaciszne, ciepłe i osłonięte miejsce w ogrodzie.
Jest też wybredna co do gleby.
Cebulki sadzimy na głębokość 5-8 cm. Jeżeli cebule były sadzone jesienią i wcześniej zakwitły to po przekwitnięciu, w okresie od połowy lipca do połowy sierpnia, cebule wykopujemy, przesuszamy i ponownie sadzimy we wrześniu.
Rozmnażanie z cebulek przybyszowych.
Gleba: Żyzna, przepuszczalna, ciepła i zasobna w próchnicę. W okresie letniego spoczynku powinna być sucha.
Stanowisko: Słoneczne.
Zastosowanie: Dobrze prezentuje się w większych grupach. Nadaje się do ogrodów skalnych, na obwódki. Kwiaty można wykorzystać jako cięte, ponieważ dość długo wytrzymują w wazonie.
Ciekawostki: Inna nazwa brodii to hiacynt kalifornijski, roślina pochodzi z Ameryki Północnej.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Roślina dwuletnia
Wysokość: Wyrasta do 10-25 cm.
Ozdoba rośliny: Pięciopłatkowe kwiaty o średnicy do 10 cm o niezwykle szerokiej gamie barw. Są wśród bratków odmiany jednobarwne: zółte, niebieskie i fioletowe w wielu odcieniach, czysto białe oraz purpurowobrązowe. Są też odmiany wielobarwne o mniejszych lub większych plamkach, oczkach albo obwódkach a mnogość kombinacji kolorystycznych sprawia, że każdy znajdzie coś w swoim guście. Bardzo efektowne są bratki szwajcarskie o dużych kwiatach i długim okresie kwiatnienia.
Liście bratków sa dość grube, intensywnie zielone.
Pora kwitnienia: Bratki kwitną obficie od początku kwietnia do końca czerwca, nalepiej jednak wyglądają do końca maja.
Uprawa: Roślina bardzo łatwa w uprawie, wytrzymała i niezbyt wymagająca.
Bratki są roślinami dwuletnimi. Można kupić gotową rozsadę i wysadzić rośliny do gruntu w pierwszych dniach kwietnia.
Można też wyprodukować rozsadę samodzielnie. Wystarczy wysiać nasiona bratków w czerwcu lub lipcu na rozsadnik. Kiełkują po 1-2 tygodniach. We wrześniu sadzimy na miejsca stałe. Bratki dobrze znoszą przesadzanie nawet w okresie kwitnienia.
Na zimę bratki lekko przykrywamy liśćmi, słoma lub gałęziami iglaków.
Gleba: Wystarczy przeciętna ziemia ogrodowa byleby była stale wilgotna.
Stanowisko: Słoneczne lub półcień - w półcieniu kwitną dłużej.
Zastosowanie: Brakti mają bardzo szerokie zastosowanie: kwietniki i rabaty jednogatunkowe lub mieszane, zwłaszcza w połączeniu z tulipanami lub narcyzami. Nadają się na obwódki, do tworzenia kwietnych dywanów. Warto je sadzić wiosną do skrzynek balkonowych, na tarasy do różnego rodzju pojemików czy mis. Nadają się na małe wiosenne bukieciki.
Ciekawostki: Popularne i chętnie sadzone bratki nie są tworem natury lecz człowieka. Wychodowano je w połowie XIX stulecia przez skrzyżowanie fiołka trójbarwnego z fiołkiem żółtym i ałtajskim.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Odporna rodzima bylina z rodziny Bodziszkowatych (Geraniaceae), dość licznie reprezentowanych w krajowej florze. Bodziszek czerwony ma ciemnozielone, głęboko ponacinane liście, które tworzą zwarty gąszcz. Odcinają się od nich czerwono-różowe kwiaty w kształcie małego spodeczka o średnicy do 3 cm. Jest to najdłużej kwitnący bodziszek. Kwiaty pojawiają się od wiosny do jesieni. W uprawie znajduje się również odmiana o białych kwiatach - Bodziszek czerwony 'Album', a także podgatunek - B.c. striatum; o kwiatach różowych z czerwonymi żyłkami na płatkach.

Wymiary: Wysokość 15 - 30 cm. Szerokość do 50 cm.

Stanowisko / gleba
Dobrze się czuje zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu. Na stanowisku słonecznym ma bardziej zwarty pokrój. Gleba dowolna, byle przepuszczalna. Pielęgnacja
Nie jest wymagający. Tworząc gęstą kępę, nie boi się chwastów i bardzo rzadko wymaga podlewania. Tylko podczas długotrwałej suszy.
Mrozoodporność
Wyjątkowo odporny na wszelkie zagrożenia środowiskowe i klimatyczne. Problemy
Łatwa w uprawie roślina, nie nastręcza większych problemów.
Bardzo efektowny doobsadzania skarp. Gdy typowe wiosenne kwiaty (floksy szydlaste, żagwiny) już przekwitną, bodziszek nadal cieszy kwiatami.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Bylina zimująca w gruncie
Wysokość: 25 - 60 cm.
Ozdoba rośliny: Efektowne i trwałe kwiaty zebrane w podbaldachy osadzone na długich i grubych ogonkach wystających ponad liście rośliny. Barwy kwiatów zależą od odmniany; są bergenie kwiatach białych, różowych, purpurowoczerwonych, amarantowych czy różowolila.
Bardzo dekoracyjne są liście bergenii -owalne, sercowate, duże, skórzaste a do tego zimozielone. Właśnie ze względu na liście roślina jest dekoracyjna przez cały rok.
Pora kwitnienia: Od kwietnia do maja.
Uprawa: Roślina bardzo łatwa w uprawie. Bergenie cechują bardzo duże zdolności przystosowawcze do różnych warunków siedliskowych. Ma niewielkie wymagania co do stanowiska i gleby.
Również rozmnażanie bergenii jest proste. Roślina wytwarza mocne, do połowy wystające z ziemi kłącza Rozmnażamy ją przez podział, najlepiej po wykopaniu najlepiej na wiosnę na przełomie marca i kwietnia. Bergenie są roślinami długowiecznymi i mogą rosnąć przez wiele lat w tym samym miejscu.
Gleba: Rodzaj gleby nie ma znaczenia dla bergenii byle była to gleba wilgotna.
Stanowisko: Każde stanowisko nawet bardzo mocno zacienione ale w pełnym słońcu kwitnie obficiej.
Zastosowanie:Ze względu na swe zalety zastosowanie bergenii jest bardzo szerokie. Przede wszystkim warto posadzić ją w miejscach gdzie inne rośliny nie dają sobie rady: w głebokim cieniu, pod drzewami gdzie nie chce rosnąć trawa. Posadzona w odchwaszczonym miejscu nie dopuszcza do rozwoju chwastów wokoło siebie. Można stosować ją na rabaty bylinowe, do grup w ogrodach czy parkach, odmiany o niewysokim wzroście nadają się na skalniaki i murki kwiatowe, Czesto sadzi się bergenie niedaleko zbiorników wodnych, byle miejsce nie było zbyt bagienne. Nadaje się do ogrodów naturalistycznych. Dobrym uzupełnieniem bergenii rosnących w cieniu są paprocie i trawy.
Ciekawostki: Ogromne zdolności przystosowawcze bergenii wynikają z jej pochodzenia - bylina ta rośnie dziko na Syberii.
Roślina ta ma zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Roślina cebulowa (bulwiasta) zimująca w pomieszczeniach
Wysokość: Zwisające, mięsiste pędy mają od 15 do 30 cm.
Ozdoba rośliny: Odmiana begonii bulwiastej o kwiatach wyrastających na zwisających pędach. Kwiaty duże - pełne lub pojedyńcze. Płatki kwiatów są mięsiste i atłasowe. Kolory kwiatów begonii zwisajacej są zazwyczaj intensywne od ciemnopurpurowych, przez szkarłatne, ognistopomarańczowe i karminowe aż do intensywnie żółtych. Piękne są również odmiany o barwach delikatniejszych - różowe, jasnożółte i białe.
Liście beginii bulwiastej są dość wąskie, sercowate, na brzegach ząbkowane.
Pora kwitnienia: Od czerwca do września włącznie. Kwitnie obficie.
Uprawa: Roślina dość trudna w uprawie, wymagająca co do gleby i wrażliwa na niskie temperatury.
Wykopujemy bulwy w październiku. Bulwy begonii na zimę umieścić w suchym pomieszczeniu o temp. od 2 do 10 st.C, w skrzynkach przysypane torfem.
Begonie bulwiaste są podatne na ataki róznych chorób i szkodników np. wciornastków, mszyc.
Bulwy begonii można wysadzać do doniczek już w lutym lub marcu i trzyma się je w temperaturze około 18 st.C, w widnym pomieszczeniu. Głębokość sadzenia bulw - 5 do 8 cm.
Do gruntu wysadzamy w drugiej połowie maja. Sadzić tak by nie naruszyć bryły ziemi. Ważne jest też podlewanie, ziemia powinna być stale wilgotna ale nie lubi być zalewana. Również przesusznie jest niewskazane. Warto rosline regularnie nawozić nawozem do begonii lub nawozem dla roślin kwitnących.
Rozmnażanie przez podział lub sadzone pędowych jest dość trudne.
Gleba: Roślina dobrze rozwija się tylko ziemi żyznej, próchniczej i przepuszczalnej a jednocześnie stale wilgotnej. Jeżeli sadzimy begonie w glebie gliniastej trzeba dodać do niej kompostu, torfu i piasku.
Stanowisko: Jasne ale nie bezposrednio nałonecznione. Może rosnąć w półcieniu.
Zastosowanie: Jako roślina do pojemników i skrzynek na balkony, tarasy i loggie, do doniczek podwieszanych. Można begonie zwisajace sadzic pojedyńczo lub w kompozycjach z innymi roślinami.
Ciekawostki: Begonie bulwiaste powstały jako krzyżówka wielu gatunków begonii dziko rosnących w Boliwii, Peru i Ekwadorze.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny uprawiany z rozsady
Wysokość: Raczej niska roślinka o wysokości od 15 do 25 cm. Są też odmiany wyższe dorastające do 50 cm.
Ozdoba rośliny: Charakterystyczne kwiaty, składajace się z 2 płatków dużych i 2 płatków małych osadzonych naprzeciw siebie, wokół żółtego środka. Kwiaty są kruche, jedwabiste, o barwie najczęściej różowej w wielu odcieniach, karminowej lub białej.
Dekoracyjne są również liście begonii stale kwitnącej - okrągławe, dość grube i lśniące. U odmian jasno kwitnących maja zwykle barwę żywo zielona, u ciemno kwitnących są często czerwonawe, czerwonobrązowe lub zielone z czerwonawym odcieniem.
Roślinka ma pokrój miniaturowego krzewu o grubych, soczystych łodygach.
Pora kwitnienia: Jak sama nazwa wskazuje kwitnie bardzo długo - od czerwca do nadejścia przymrozków.
Uprawa: Begonia stale kwitnąca nie ma co prawda zbyt wygórowanych wymagań ale też nie można jej zaliczyć do najłatwiejszych w uprawie. Jest wyjątkowo wrażliwa na chłody i przygruntowe przymrozki. Nie służy jej zimne i mokre lato - gorzej kwitnie i traci walory zdobnicze. Przy podlewaniu nie kierować strumienia wody bezpośrednio na rośliny bo może to powodować gnicie liści i występowanie chorób, zwłaszcza szarej pleśni. Lepiej podlewać ziemię wokoło.
Rozsadę begonii wiecznie kwitnącej sadzi się na miejsca stałe od połowy maja do pierwszych dni czerwca.
Rozmanażanie begonii stale kwitnącej przeprowadza się z nasion, rzadziej z sadzonek. Rozmnażanie z nasion jest dość kłopotliwe w warunkach amatorskich: wysiewa się je w styczniu-lutym do skrzynek w ciepłym pomieszczeniu, nasion nie przykrywamy tylko lekko wciskamy w podłoże. Skrzynki przykryć szkłem i cieniować a wysiew ostrożnie zraszać. Siewki trzeba kilkakrotnie przepikować.
Sadzonki odrywa się od roślin matecznych bez użycia noża i ukorzenia w podłożu z substratu torfowego zmieszanego z piaskiem w prporcji 1:1.
Gleba: Wystarczy średnio żyzna gleba, raczej lekka (nie lubi ziemi gliniastej), średnio wilgotna, przepuszczalna, lekko kwaśna.
Stanowisko: Słoneczne lub lekki półcień. Posadzona w cieniu wydaje długie pędy i staje się mało efektowna.
Zastosowanie:Begonię wiecznie kwitnąca sadzi się na kwietnikach dywanowych, rabatach i obwódkach. Nadaje się też do skrzynek balkonowych i okiennych. Najlepszym tłem dla begonii jest zielony, przystrzyżony trawnik. Można sadzić ją w komopzycjach z innymi roślinami jednorocznycmi : dobrze wygląda w zestawieniu z żeniszkami, lobelią albo heliotropem.
Czasem uprawia się begonię wiecznie kwitnącą jako rośline pokojową.
Ciekawostki: Begonie stale kwitnące pochodzą z gatunku wyjściowego rosnącego w Brazylii.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Roślina jednoroczna o pokroju krzaczastym, wys. 50-60 cm. Pędy i liście są mięsiste, zielone, z połyskiem. Bardzo okazała , szybko rosnąca roślina. Kwiaty są czerwone lub różowe, liczne. Kwitnie obficie od VI-X. Podłoże próchniczne, żyzne, przepuszczalne, o kwaśnym odczynie. Stanowiska słoneczne i lekko zacienione. Nawożenie 1-2 razy w tygodniu nawozami do roślin kwitnących. Jest to bardzo cenna, odporna odmiana. Zastosowanie: do pojedyńczych, dużych donic, pojemników lub bezpośrednio do gruntu.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Roślina cebulowa (bulwiasta) zimująca w pomieszczeniach
Wysokość: Krótkie, mięsiste pędy mają od 15 do 30 cm.
Ozdoba rośliny: Duże kwiaty o średnicy 10-15 cm i oryginalnych kształtach. Płatki kwiatów są mięsiste i atłasowe. Niektore odmiany o kwiatach pełnych są szczególnie efektowne; w pełnym rozkwicie przypominają kwiaty róż. Kolory kwiatów begonii są zazwyczaj intensywne od ciemnopurpurowych, przez szkarłatne, ognistopomarańczowe i karminowe aż do intensywnie zółtych. Piękne są również odmiany o barwach delikatniejszych - różowe, jasnożółte i białe.
Liście beginii bulwiastej są duże, sercowate, na brzegach ząbkowane.
Pora kwitnienia: Od czerwca do września włącznie.
Uprawa: Roślina dość trudna w uprawie, wymagająca co do gleby i wrażliwa na niskie temperatury.
Bulwy begonii na zimę umieścić w suchym pomieszczeniu o temp. od 2 do 10 st.C, w skrzynkach przysypane torfem.
Begonie bulwiaste są podatne na ataki róznych chorób i szkodników np. wciornastków, mszyc.
Bulwy begonii można wysadzać do doniczek już w lutym lub marcu i trzyma się je w temperaturze około 18 st.C, w widnym pomieszczeniu. Głębokość sadzenia bulw - 5 do 8 cm.
Do gruntu wysadzamy w drugiej połowie maja. Sadzić tak by nie naruszyć bryły ziemi. Ważne jest też podlewanie, ziemia powinna być stale wilgotna.
Rozmnażanie przez podział lub sadzone pędowych jest dość trudne.
Gleba: Roślina dobrze rozwija się tylko ziemi żyznej, próchniczej i przepuszczalnej a jednocześnie stale wilgotnej. Jeżeli sadzimy begonie w glebie gliniastej trzeba dodać do niej kompostu, torfu i piasku.
Stanowisko: Dobrze rośnie w miejscach półcienistych i cienistych.
Zastosowanie: Na kwietniki i rabaty a zwłaszcza do skrzynek i pojemników na balkony i tarasy. Można begonię bulwiastą uprawiać także jako roślinę doniczkową.
Ciekawostki: Begonie bulwiaste powstały jako krzyżówka wielu gatunków begonii dziko rosnących w Boliwii, Peru i Ekwadorze.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny uprawiany z rozsady
Wysokość: 10-25 cm. Roślina o pokroju pokładającym. Pędy mogą dorastać do 40-60 cm.
Ozdoba rośliny: Drobne, obficie kwitnące najczęściej białe kwiaty. Są też odmiany kwitnące na różowo, fioletowo lub niebiesko. Odpowiednio pielęgnowana obficie kwitnie. Ulistnienie delikatne ale gęste. Pędy zwisające.
Pora kwitnienia: Od czerwca do września.
Uprawa: Roślina dość trudna w uprawie i kapryśna, może przestać kwitnąć. Bakopa bardzo wrażliwa na przesuszenie, trzeba ją systematycznie podlewać. Przesuszona zrzuca kwiaty a nawet usycha. Nawozić nawozem płynnym do roślin kwitnących. Roślina wrażliwa na mróz.
Gleba: Wilgotna, próchniczna, o doczynie lekko kwaśnym lub obojętnym, przepuszczalna, średnio zasobna w składniki pokarmowe.
Stanowisko: Słoneczne lub półcień, zaciszne.
Zastosowanie: Przede wszystkim jako roślina balkonowa, do donic, koszy i zwisajacych pojemników. Doskonale nadaje się do tworzenia kompozycji z innymi roślinami.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Aster nowoangielski należy do rodziny astrowate Asteraceae
Pochodzi z Ameryki Północnej. Łodyga sztywna, liście lancetowate, lekko owłosione, szorstkie. Kwiaty od ciemnoróżowych do karminowych, duże 3-5 cm średnicy. Kwitnie od września do października. Po kilku latach aster tworzy okazałe kępy, które pięknie prezentują się w jesiennym ogrodzie. Polecany na rabaty kwiatowe, nadaje się na kwiat cięty. Rozmnażanie przez podział wiosną rozrośniętych kęp lub przez sadzonki wierzchołkowe ukorzeniane od maja do czerwca.

Wymiary: Osiąga wysokość 150-160 cm.

Stanowisko / gleba
Słoneczne. Gleba żyzna, próchnicza, o zasadowym odczynie, lekko wilgotna. Pielęgnacja
Cechą charakterystyczną tej rośliny jest usychanie dolnych liści. Należy posadzić przed astrem jakieś niższe kwiaty, żeby przysłonić dół rośliny . Należy zapewnić odpowiednią ilość wody i nawozów. W przeciwnym razie liście zamierają dość szybko i w większych ilościach.

Mrozoodporny
Często są atakowane przez choroby grzybowe - mączniak.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny uprawiany z rozsady
Wysokość: W zależności od odmiany wynosi od 20 do 110 cm.
Ozdoba rośliny: Różniące się kształtem i barwą ale bardzo efektowne kwiaty. Ze względu na budowę kwiatów można wyróżnić astry pojedyńcze, rurkowe i języczkowe, które z kolei dzielą się na dachówkowate, igiełkowe, chryzantemowe, peoniowe, pomponowe i koronowe. Astry kwitną obficie i długo a barwy ich kwiatów są wyjątkowo piękne; różowe w wielu odcieniach, karminowe, szkarłatne, niebieskie, fioletowe od bardzo jasnych so bardzo ciemnych oraz białe i żółte.
Pora kwitnienia: Astry chińskie kwitną od drugiej połowy latai wczesnej jesieni do nastania przymrozków.
Uprawa: Roślina trochę trudniejsza w uprawie i wymagająca. Nasiona wysiewa się w połowie marca do ciepłego inspektu lub w kwietniu do zimnego inspektu albo na rozsadnik. Na miejsce stałe przesadza się astry w połowie maja. Konieczne też jest podlewanie, szczególnie w okresach bezdeszczowych. Mogą też zapadać na choroby wirusowe lub grzybowe.
Gleba: Żyzna, pulchna średnio wilgotna. Glebę, w której chcemy uprawiać astry warto wzbogacić kompostem a w czasie kwitnienia szybko działającycmi nawozami mineralnymi.
Stanowisko: Słoneczne.
Zastosowanie:Astry chińskie uprawia się na rabatach i na kwiat cięty. W wodzie zachowują świeżość nawet do 14 dni. Odmiany karłowe nadają się do ozdobnych pojemników i skrzynek balkonowych.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny siane wprost do gruntu
Wysokość: Około 80 cm.
Ozdoba rośliny: Duże, zwykle pełne kwiaty o średnicy 9-15 cm , osadzone pojedyńczo na długich szypułkach. Kolor kwiatów pomarańczowy lub żółty w róznych odcieniach.
Pędy reoślin wzniesione, silnie rozgałęzione. Liście duże, pierzastodzielne.
Cała roślina wydziela charakterystyczny, dośc ostry zapach, który nie każdemu musi się podobać ale wyhodowano również odmiany bez zapachu np. odmiana 'Galore', 'Inca', 'Jubilee', 'Ladies'.
Pora kwitnienia: Od czerwca aż do nastania mrozów.
Uprawa: Wszystkie aksamitki są bardzo łatwe w uprawie i mało wymagające. Jest też niewrażliwa na chłody (ale przed przymrozkami trzeba ją chronić), dobrze znoszą upały i parodniowe susze.
Również rozmnażanie aksamitek jest proste: nasiona wysiewamy w marcu lub na początku kwietnia do zimnego inspektu albo pod koniec kwietnia od razu do gruntu. Kiełkują już po 7 dniach a siewki rosną dość szybko. Zakwita po 80-90 dniach od wysiewu.
Można też łatwo uzyskać nasiona na rok przyszły - wystarczy zerwać zeschnięte koszyczki z nasionami, które pojawiają się w miejsce przekwitłych kwiatów. Zbiera się je w miarę dojrzewania. Nasiona zachowują zdolność kiełkowania przez 3-4 lata.
Gleba: Dobrze rośnie w każdej przeciętnej glebie, żyznej lecz nie przenawożonej.
Stanowisko: Słoneczne.
Zastosowanie:Nadaje się do tworzenia grup, na kwietniki, rabaty, obwódki, na balkony i tarasy, do skrzynek i mis ale przede wszystkim na kwiat ciety. Kwiaty aksamitki wzniesionej w wodzie trzymają się bardzo długo - nawet 2 tygodnie. Najlepiej wyglądają w dużych ludowych wazonach. Można wykorzystać aksamitki w ogrodach typu wiejskiego, może być wypełniaczem pustych miejsc na rabatach powstałych po przekwitnięciu wiosennych kwiatów.
Ciekawostki: Łacińska nazwa aksamitki pochodzi od imienia etruskiego boga Tagesa.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny siane wprost do gruntu
Wysokość: Maksymalnie do 30 cm.
Ozdoba rośliny: Małe ale liczne, pojedyńcze kwiaty pomarańczowe lub żółte. Roślina ma porój kulisty, pędy cieńkie, bardzo silnie orgałęzione.
Liście drobne i delikatne.
Cała roślina wydziela charakterystyczny zapach, który nie każdemu musi się podobać.
Pora kwitnienia: Od lipca do jesieni.
Uprawa: Wszystkie aksamitki są bardzo łatwe w uprawie i mało wymagające. Jest też niewrażliwa na chłody (ale przed przymrozkami trzeba ją chronić), dobrze znoszą upały i parodniowe susze.
Również rozmnażanie aksamitek jest proste: nasiona wysiewamy w marcu lub na początku kwietnia do zimnego inspektu albo pod koniec kwietnia od razu do gruntu. Kiełkuja już po 7 dniach a siewki rosną dość szybko. Zakwita po 12 tygodniach od terminu siewu. Aksamitka bardzo dobże znosi przesadznaie - można ją przesadzać w różnych fazach wzrostu, nawet w czasie kwitnienia.
Można też łatwo uzyskać nasiona na rok przyszły - wystarczy zerwać zeschnięte koszyczki z nasionami, które pojawiają się w miejsce przekwitłych kwiatów. Zbiera się je w miarę dojrzewania. Nasiona zachowują zdolność kiełkowania przez 3-4 lata.
Gleba: Dobrze rośnie w każdej glebie, choć najlepsza dla niej jest gleba żyzna i próchnicza.
Stanowisko: Słoneczne.
Zastosowanie:Ta niewielka roślina doskonale nadaje się na kwietniki, rabaty, obwódki, na balkony i tarasy, do skrzynek i mis. Można też sadzić ją na skalniaku, który ożywi swymi drobnymi kwiatkami w okresie letnim i jesiennym. Można wykorzystać aksamitki w ogrodach typu wiejskiego, może być wypełniaczem pustych miejsc na rabatach powstałych po przekwitnięciu wiosennych kwiatów.
Ciekawostki: Aksamitka pochodzi z Meksyku.
Jest naturalnym wrogiem nicieni, wabi je a przyczepione do jej korzeni giną z głodu.
Miejsce: .. Szczegóły
Zamieszczono: 10/19/2011
Kwiat jednoroczny siane wprost do gruntu
Wysokość: W zależności od odmiany osiąga od 20 do 60cm.
Ozdoba rośliny: Rozłożysta roślina o kwiatach pojedyńczych lub pełnych w kolorze żółtopomarańczowym o średnicy od 2 do 5 cm. Różne odmiany aksamitki rozpierzchłej mogą mieć kwiaty barwy żółtej, pomarańczowej, czerwonobrunatnej, mogą być też dwubarwne, zwykle z ciemną plamą u nasady.
Pędy aksamitki rozpierzchłej są silnie rozgałęzione, liście wąskie, pierzaste. Cała roślina wydziela charakterystyczny, dośc ostry zapach, który nie każdemu musi się podobać.
Pora kwitnienia: Od czerwca aż do nastania mrozów.
Uprawa: Wszystkie aksamitki są bardzo łatwe w uprawie i mało wymagające. Jest też niewrażliwa na chłody (ale przed przymrozkami trzeba ją chronić), dobrze znoszą upały i parodniowe susze.
Również rozmnażanie aksamitek jest proste: nasiona wysiewamy w marcu lub na początku kwietnia do zimnego inspektu albo pod koniec kwietnia od razu do gruntu. Kiełkuja już po 7 dniach a siewki rosną dość szybko. Zakwita po 12 tygodniach od terminu siewu. Aksamitka bardzo dobże znosi przesadznaie - można ją przesadzać w różnych fazach wzrostu, nawet w czasie kwitnienia.
Można też łatwo uzyskać nasiona na rok przyszły - wystarczy zerwać zeschnięte koszyczki z nasionami, które pojawiają się w miejsce przekwitłych kwiatów. Zbiera się je w miarę dojrzewania. Nasiona zachowują zdolność kiełkowania przez 3-4 lata.
Gleba: Dobrze rośnie w każdej glebie.
Stanowisko: Słoneczne lub półcień.
Zastosowanie:Bardzo popularna jednoroczna roślina ozdobna. Nadaje się na kwietniki, rabaty, obwódki, na balkony i tarasy, do skrzynek i mis. Bardzo efektownie wygląda na tle zielonego trawnika - można z niej tworzyć żółtopomarańczowe plamy. Można wykorzystać aksamitki w ogrodach typu wiejskiego, może być wypełniaczem pustych miejsc na rabatach powstałych po przekwitnięciu wiosennych kwiatów.
Ciekawostki: Aksamitka pochodzi z Meksyku.
Jest naturalnym wrogiem nicieni, wabi je a przyczepione do jej korzeni giną z głodu.
Miejsce: .. Szczegóły
Poprzenia ... 31 32 33 34 35  ... Następna