Szukaj:

Gor?ce Towary


Ogród Rośliny Ozdobne
Ilość wyświetleń: 104

Winobluszcz trójklapowy

Treść
Winobluszcz trójklapowy jest samoczepnym pnączem, który wspina się bez pomocy podpór po ścianach budynków, pergolach, pniach drzew i innych powierzchniach. Wytwarza charakterystyczne przylgi na końcach wąsów, które niczym ssawki czepiają się powierzchni. Kiedy tylko spróbujemy je oderwać, wówczas pęd oderwie się zaś przylgi pozostaną na murze. Dzięki temu doskonale radzi sobie z silnymi wiatrami i dużymi opadami śniegu.

Liście winobluszcza trójklapowego jak sama nazwa mówi mają 3 klapy. Są bardzo zmienne w wielkości i kształcie. Liście młodsze są 3-klapowe, zielone i błyszczące, u gatunków starszych i kwitnących mogą występować liście bez tak wyraźnych klap, lub mogą ich być w ogóle pozbawione. Mogą dochodzić do 20 cm długości. Osadzone są na długich ogonkach. Jesienią przebarwiają się na śliczne jaskrawoczerwone i czerwonobrązowe barwy. Opadają w dwóch etapach, najpierw odrywa się blaszka liściowa pozostawiając same ogonki na pędzie, zaś po większych przymrozkach lub dopiero wiosną opadają ogonki liściowe. Wygląda to nad wyraz dekoracyjnie.


Kwiaty pojawiają się na przełomie czerwca i lipca, wyrastając z krótkopędów. Tworzą wiechowate kwiatostany koloru żółtozielonego. Są miododajne, jednak nie mają wielkiego znaczenia zdobniczego. Owoce pojawiają się we wrześniu-październiku, są granatowe średnicy 6-8mm. Chętnie zjadane są przez ptaki, utrzymują się przez całą zimę na roślinie.
WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE


Winobluszcz trójklapowy nie jest zbyt wymagającym i wybrednym gatunkiem. Dobrze czuje się na glebach przeciętnych, nie mogą być to jednak gleby zbyt ciężkie, gliniaste. Doskonale czepia się wszelkich powierzchni, szczelnie je zakrywając. Liście układają się dachówkowato, jeden przy drugim.

Nie rośnie bardzo ekspansywnie, więc będzie rósł tam gdzie go poprowadzimy. Lubi miejsca słoneczne, ale może rosnąć również w cieniu. Najlepszym miejscem jest jednak stanowisko półcieniste, gdzie będzie miał w ciągu dnia trochę cienia i słońca. Nie poleca się sadzić go od strony południowej, gdyż w upalne dni liście mogą zostać przypalone przez słońce. Ważne jest także to, aby miejsce gdzie rośnie było osłonięte. Ma to duże znaczenie zimą, gdyż nie jest to gatunek w pełni mrozoodporny i w mroźne zimy może przemarzać. Osłonięte miejsce chroni go przed ostrymi i mroźnymi podmuchami wiatru zimą. Przemarznięte pędy zasychają i bardzo trudno oderwać je wiosną od murów czy innych miejsc po których się wspinał. Wprawdzie nowe pędy odbiją z ziemi i z nie przemarzniętych pędów, lecz potrwa kilka lat zanim z powrotem pokryją porastaną powierzchnię. Dlatego też, najodpowiedniejszymi i polecanymi rejonami uprawy go w Polsce są rejony Polski zachodniej, południowo-zachodniej i środkowej. Dobrze czuje się w środowisku miejskim i przemysłowym. Jest wytrzymały na zanieczyszczenia powietrza, otaczające go zewsząd budowle chronią doskonale przed wiatrem i dużymi spadkami temperatur.

Główną ozdobą winobluszcza trójklapowego są bez wątpienia liście, które jak pisałem już wcześnie jesienią pięknie się przebarwiają, opadają dwu stopniowo. Doskonale nadaje się do osłaniania szpecących ścian budynków, szop, magazynów. Bardzo ładnie wygląda także na elewacjach domów mieszkalnych ( na załączonych zdjęciach pięknie oplata okno). Ważne jest to że jego przylgi nie niszczą elewacji budynków gdyż przytwierdzają się tylko powierzchniowo. Jeśli mamy w ogrodzie drzewo z gołym pniem lub sam pień po martwym drzewie to posadźmy tam także winobluszcz trójklapowy, stworzymy w ten sposób piękny czerwonolistny akcent późną jesienią, gdyż pień będzie dla niego doskonała podporą.

W Polsce uprawiamy jedynie czysty gatunek, brak jest odmian odpornych na nasze warunki klimatyczne. W innych krajach o klimacie morskich, gdzie zimy są łagodniejsze istnieje wiele odmian o różnym kształcie i barwie liści.

Informacje kontaktowe

Nazwa/Imię
Winobluszcz trójklapowy łac. Parthenocissus tricuspidata ang. Boston ivy
Województwo
Cała Polska
Miejscowość
.
Data zamieszczenia
10/24/2011